Τον κώδωνα του κινδύνου κρούουν οι ειδικοί ότι το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Ρύπων, ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία της ευρωπαϊκής πολιτικής κατά της κλιματικής αλλαγής, απειλείται με κατάρρευση. Κι αυτός καθώς πληθαίνουν οι καταγγελίες ότι τα “παραθυράκια” που εκμεταλλεύονται οι ρυπογόνες βιομηχανίες τους εξασφαλίζουν υπερκέρδη, σε βάρος των εθνικών οικονομιών, και των ευρωπαίων φορολογούμενων.
«Υπάρχει ορατός κίνδυνος να καταρρεύσει η τιμή αγοράς δικαιωμάτων εκπομπών άνθρακα κι αυτό σημαίνει ότι χώρες όπως η Ελλάδα θα χάσουν πόρους πολλών δεκάδων αν όχι εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2013-2020», λέει στο «Energypress» ο Δημήτρης Ιμπραήμ, υπεύθυνος καμπάνιας για το κλίμα και την ενέργεια της Greenpeace, επισημαίνοντας ότι η κυβέρνηση είναι απούσα από τις ευρωπαϊκές διεργασίας και πρέπει να πάρει θέση άμεσα.
Το πρόβλημα...
Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Ρύπων, που λειτουργεί με βάση την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», οι ρυπογόνες βιομηχανίες της Ευρώπης αγοράζουν σε πλειστηριασμούς το δικαίωμα ρύπανσης για κάθε τόνο διοξειδίου του άνθρακα που εκπέμπουν. Το ύψος της τιμής καθορίζεται από το ανώτατο όριο εκπομπών που επιβάλλεται ενιαία σε ολόκληρη την Ευρώπη, για το σύνολο των βιομηχανιών που υπάγονται στο σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι όσο πιο χαμηλό είναι το ανώτατο όριο εκπομπών, τόσο εντονότερες γίνονται οι συνθήκες έλλειψης δικαιωμάτων ρύπανσης, και άρα όσο αυξάνεται η ζήτηση, τόσο ακριβότερο γίνεται το κόστος αγοράς των δικαιωμάτων εκπομπών.
Όμως τα «παραθυράκια» και οι στρεβλώσεις του συστήματος, έχουν... εξασφαλίσει υπερκέρδη δισεκατομμυρίων ευρώ για τις πιο ρυπογόνες βιομηχανίες, και έχουν καταστήσει «μεγάλους χαμένους» τις εθνικές οικονομίες.
Οι 10 εταιρείες που κερδίζουν περισσότερο από τις στρεβλώσεις του συστήματος –πρόκειται για βιομηχανίες χάλυβα και τσιμέντου- εκτιμάται ότι είχαν μόνο από την περίοδο 2008 – 2010 περίσσεια δικαιωμάτων ρύπανσης που ξεπέρασε τους 240 εκατ. τόνους -σχεδόν δύο φορές περισσότερες από τις ετήσιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου της Ελλάδας. Τα επιπλέον αυτά δικαιώματα αποτιμώνται σε 4,1 δισ €, δηλαδή 4 φορές υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό για το περιβάλλον, κατά την ίδια περίοδο. Η περίσσεια των δικαιωμάτων αναμένεται να αυξηθεί και σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, θα ξεπεράσει τα 5,6 δισ € έως το τέλος του 2012. Ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ότι είναι τέτοιες οι στρεβλώσεις που απειλούν να οδηγήσουν το σύστημα σε κατάρρευση.
...και η λύση του
Σύμφωνα με τον κ. Ιμπραήμ, η αναβάθμιση του ευρωπαϊκού στόχου μείωσης των εκπομπών στην Ε.Ε. σε 30% -από 20% που ισχύει σήμερα- θα μπορούσε να «θωρακίσει» το Σύστημα Εμπορίας Ρύπων και να δημιουργήσει κεφάλαια ύψους δισεκατομμυρίων ευρώ για τα κράτη μέλη κατά την περίοδο 2013 - 2020.
Τον προηγούμενο Μάρτιο, οι υπουργοί Περιβάλλοντος από την Ελλάδα, τη Γερμανία, την Αγγλία, τη Σουηδία, τη Δανία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, με κοινή ανοιχτή επιστολή υποστήριξαν το στόχο αυτό, όμως απαιτούνται περισσότερες πρωτοβουλίες για να επιτευχθεί συμφωνία. Τον ίδιο στόχο σήμερα υποστηρίζουν περισσότερες από 100 από τις πιο μεγάλες επιχειρήσεις στον κόσμο και τα μεγαλύτερα συνδικάτα σε Ισπανία, Γαλλία και Ελλάδα.
Η αναβάθμιση του στόχου στο 30% εκτιμάται ότι θα βελτιώσει σημαντικά το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Ρύπων, κλείνοντας παράλληλα πολλά από τα «παραθυράκια» και αναγκάζοντας την ευρωπαϊκή βιομηχανία να εκσυγχρονιστεί με επενδύσεις σε πράσινες τεχνολογίες. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατη ευρωπαϊκή μελέτη, η αναβάθμιση του στόχου σε 30% θα συμβάλει πανευρωπαϊκά έως το 2020: Στη δημιουργία 6 εκατομμυρίων νέων θέσεων εργασίας, στην αύξηση του ευρωπαϊκού ΑΕΠ κατά 620 δισ. € ή κατά 6%, καθώς και στην αύξηση των ευρωπαϊκών επενδύσεων από το 18% στο 22% του ΑΕΠ.
http://www.energypress.gr/portal/resource/contentObject/id/06c4904e-6a57-431f-8420-d86049c5f526
«Υπάρχει ορατός κίνδυνος να καταρρεύσει η τιμή αγοράς δικαιωμάτων εκπομπών άνθρακα κι αυτό σημαίνει ότι χώρες όπως η Ελλάδα θα χάσουν πόρους πολλών δεκάδων αν όχι εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2013-2020», λέει στο «Energypress» ο Δημήτρης Ιμπραήμ, υπεύθυνος καμπάνιας για το κλίμα και την ενέργεια της Greenpeace, επισημαίνοντας ότι η κυβέρνηση είναι απούσα από τις ευρωπαϊκές διεργασίας και πρέπει να πάρει θέση άμεσα.
Το πρόβλημα...
Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Ρύπων, που λειτουργεί με βάση την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», οι ρυπογόνες βιομηχανίες της Ευρώπης αγοράζουν σε πλειστηριασμούς το δικαίωμα ρύπανσης για κάθε τόνο διοξειδίου του άνθρακα που εκπέμπουν. Το ύψος της τιμής καθορίζεται από το ανώτατο όριο εκπομπών που επιβάλλεται ενιαία σε ολόκληρη την Ευρώπη, για το σύνολο των βιομηχανιών που υπάγονται στο σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι όσο πιο χαμηλό είναι το ανώτατο όριο εκπομπών, τόσο εντονότερες γίνονται οι συνθήκες έλλειψης δικαιωμάτων ρύπανσης, και άρα όσο αυξάνεται η ζήτηση, τόσο ακριβότερο γίνεται το κόστος αγοράς των δικαιωμάτων εκπομπών.
Όμως τα «παραθυράκια» και οι στρεβλώσεις του συστήματος, έχουν... εξασφαλίσει υπερκέρδη δισεκατομμυρίων ευρώ για τις πιο ρυπογόνες βιομηχανίες, και έχουν καταστήσει «μεγάλους χαμένους» τις εθνικές οικονομίες.
Οι 10 εταιρείες που κερδίζουν περισσότερο από τις στρεβλώσεις του συστήματος –πρόκειται για βιομηχανίες χάλυβα και τσιμέντου- εκτιμάται ότι είχαν μόνο από την περίοδο 2008 – 2010 περίσσεια δικαιωμάτων ρύπανσης που ξεπέρασε τους 240 εκατ. τόνους -σχεδόν δύο φορές περισσότερες από τις ετήσιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου της Ελλάδας. Τα επιπλέον αυτά δικαιώματα αποτιμώνται σε 4,1 δισ €, δηλαδή 4 φορές υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό για το περιβάλλον, κατά την ίδια περίοδο. Η περίσσεια των δικαιωμάτων αναμένεται να αυξηθεί και σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, θα ξεπεράσει τα 5,6 δισ € έως το τέλος του 2012. Ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ότι είναι τέτοιες οι στρεβλώσεις που απειλούν να οδηγήσουν το σύστημα σε κατάρρευση.
...και η λύση του
Σύμφωνα με τον κ. Ιμπραήμ, η αναβάθμιση του ευρωπαϊκού στόχου μείωσης των εκπομπών στην Ε.Ε. σε 30% -από 20% που ισχύει σήμερα- θα μπορούσε να «θωρακίσει» το Σύστημα Εμπορίας Ρύπων και να δημιουργήσει κεφάλαια ύψους δισεκατομμυρίων ευρώ για τα κράτη μέλη κατά την περίοδο 2013 - 2020.
Τον προηγούμενο Μάρτιο, οι υπουργοί Περιβάλλοντος από την Ελλάδα, τη Γερμανία, την Αγγλία, τη Σουηδία, τη Δανία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, με κοινή ανοιχτή επιστολή υποστήριξαν το στόχο αυτό, όμως απαιτούνται περισσότερες πρωτοβουλίες για να επιτευχθεί συμφωνία. Τον ίδιο στόχο σήμερα υποστηρίζουν περισσότερες από 100 από τις πιο μεγάλες επιχειρήσεις στον κόσμο και τα μεγαλύτερα συνδικάτα σε Ισπανία, Γαλλία και Ελλάδα.
Η αναβάθμιση του στόχου στο 30% εκτιμάται ότι θα βελτιώσει σημαντικά το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Ρύπων, κλείνοντας παράλληλα πολλά από τα «παραθυράκια» και αναγκάζοντας την ευρωπαϊκή βιομηχανία να εκσυγχρονιστεί με επενδύσεις σε πράσινες τεχνολογίες. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατη ευρωπαϊκή μελέτη, η αναβάθμιση του στόχου σε 30% θα συμβάλει πανευρωπαϊκά έως το 2020: Στη δημιουργία 6 εκατομμυρίων νέων θέσεων εργασίας, στην αύξηση του ευρωπαϊκού ΑΕΠ κατά 620 δισ. € ή κατά 6%, καθώς και στην αύξηση των ευρωπαϊκών επενδύσεων από το 18% στο 22% του ΑΕΠ.
http://www.energypress.gr/portal/resource/contentObject/id/06c4904e-6a57-431f-8420-d86049c5f526
No comments:
Post a Comment