Την περασμένη Τρίτη οι Ρώσοι και οι Τούρκοι καθησύχασαν τους
δημοσιογράφους και την κοινή γνώμη σχετικά με την ασφάλεια του νέου
πυρηνικού σταθμού που κατασκευάζεται στο Ακούγιου, στα πλαίσια
παρουσίασης που έγινε στο υπουργείο Ενέργειας της χώρας. Χαρακτηριστικό
είναι, σύμφωνα με τους ίδιους, ότι ο σταθμός είναι σχεδιασμένος να
αντέχει μεγάλους σεισμούς, τσουνάμι και ένα σωρό άλλα χτυπήματα της
φύσης και του ανθρώπου.
Επειδή, όμως, ο διάβολος βρίσκεται στις λεπτομέρειες, υπάρχει ένας
άλλος πυρηνικός σταθμός που, όπως το Ακούγιου, ήταν σχεδιασμένος να
αντέχει μεγάλους σεισμούς, αλλά στην πράξη δέχτηκε σοβαρό πλήγμα από
αυτούς. Πρόκειται για τον σταθμό της Φουκουσίμα στην Ιαπωνία όπου το
2011 σημειώθηκε το δεύτερο μεγάλο ατύχημα μετά το Τσέρνομπιλ. Και όταν
μιλάμε για πλήγμα δεν εννοούμε το τσουνάμι που ακολούθησε και προκάλεσε
την καταστροφή στο σταθμό, όπως γνωρίζουν όλοι, αλλά τον ίδιο τον σεισμό
που προηγήθηκε και ταρακούνησε τις πυρηνικές μονάδες. Το ταρακούνημα
έπαιξε τον δικό του ρόλο στο ατύχημα, αν και σήμερα δεν γνωρίζει πολύς
κόσμος πόση ζημιά προκάλεσε, καθώς στα ΜΜΕ κυριάρχησαν οι εικόνες με τα
κύματα να κατακλύζουν τον σταθμό.
Τι συνέβη, λοιπόν, εκεί το 2011; Μπορεί τα κεντρικά κτίρια που
στέγαζαν τον κάθε αντιδραστήρα να ήταν πράγματι πιστοποιημένα για να
αντέχουν σε σεισμούς 9-10 ρίχτερ, αλλά δεν ίσχυε το ίδιο για τις
δευτερεύουσες εγκαταστάσεις που βρίσκονταν πλησίον τους και στέγαζαν
συστήματα ψύξης, ηλεκτρικές γεννήτριες, σωληνώσεις πολλών χιλιομέτρων
κτλ. Τα συστήματα αυτά είχαν χαμηλότερη πιστοποίηση για σεισμούς παρόλο
που ήταν διασυνδεδεμένα με τους αντιδραστήρες και απολύτως απαραίτητα
για την λειτουργία τους. Όταν ήρθε ο μεγάλος σεισμός του 2011, υπέστησαν
βλάβες και διαρροές που με τη σειρά τους έκαναν πολύ πιο δύσκολη την
διαχείριση του ατυχήματος και σε αρκετές περιπτώσεις ήταν καθοριστικές
για την κακή τροπή που πήραν τα γεγονότα (για περισσότερα, βλέπε τα αναλυτικότατα ντοκιμαντέρ
της ιαπωνικής τηλεόρασης). Βλέπουμε, λοιπόν, ότι η έκφραση “αντέχει 9
ρίχτερ” ήταν αληθής μονάχα για το κεντρικό κτίριο, παρόλο που τα
υπόλοιπα συστήματα είναι και αυτά κρίσιμης σημασίας, πόσο μάλλον σε ώρα
ανάγκης. Αλήθεια, μπορούν να μας πουν οι Ρώσοι τι πιστοποίηση έχουν τα
αντίστοιχα συστήματα στην περίπτωση του Ακούγιου;
Να τονίσουμε, επίσης, ότι όπως είναι φυσικό, η απειλή στην περίπτωση
του Ακούγιου δεν προέρχεται μονάχα από πιθανές φυσικές καταστροφές, αλλά
και από τρομοκρατικές επιθέσεις. Τα τελευταία χρόνια έχουν σημειωθεί
αρκετές από αυτές σε στόχους που σχετίζονται με την ενέργεια, όπως
δηλαδή σε αγωγούς κτλ. Βεβαίως, κανείς δεν πιστεύει ότι οι Κούρδοι, για
παράδειγμα, θα ήταν τόσο ανόητοι ώστε να χτυπήσουν έναν πυρηνικό σταθμό
δίπλα ακριβώς από την περιοχή τους, αλλά όταν μιλάμε για την τρομοκρατία
κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος και η Τουρκία έχει πολλούς εχθρούς.
Επίσης, μια ακόμα ρεαλιστική απειλή είναι και η κυβερνοεπίθεση στο
λειτουργικό σύστημα του σταθμού. Πρόσφατα, κυκλοφόρησε ακόμα μια μελέτη
που υπογραμμίζει πόσο έχουν υποτιμήσει οι αρχές ανά τον πλανήτη τον
συγκεκριμένο κίνδυνο. Χαρακτηρίζει «μύθο» την εντύπωση ότι τα συστήματα
των πυρηνικών εργοστασίων λειτουργούν απομονωμένα από το Διαδίκτυο και
επομένως δεν απειλούνται από αντίστοιχες ενέργειες.
Πάντως, για να λέμε και τα θετικά, μια πρώτη ανάγνωση δείχνει ότι στο
Ακούγιου θα εφαρμοστούν σε γενικές γραμμές σύγχρονα συστήματα
ασφαλείας, ανάμεσά τους και η “συσκευή περιορισμού της τήξης” που θα
εγκατασταθεί κάτω από τον κάθε αντιδραστήρα και σε περίπτωση που συμβεί
ένα σενάριο τύπου Τσέρνομπιλ, εμποδίζει το τηγμένο πυρηνικό καύσιμο από
το να δραπετεύσει υπογείως και να μολύνει το περιβάλλον σε τεράστια
κλίμακα. Φαινομενικά, πρόκειται για μια σημαντική δικλείδα ασφαλείας,
που αφορά και τις γύρω χώρες, καθώς ένας από τους πιθανούς τρόπους
μόλυνσης της θάλασσας και του αέρα σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος θα
ήταν η διαρροή ραδιενέργειας μέσω του υδροφόρου ορίζοντα και του
υπεδάφους.
Πέρα από αυτές τις επιμέρους παρατηρήσεις, γίνεται εύκολα αντιληπτό
ότι οι γειτονικές χώρες της Τουρκίας δεν χαίρονται καθόλου που ξαφνικά
αποφάσισε να κατασκευάσει 3-4 πυρηνικούς σταθμούς. Πέρα από
κινδυνολογίες και ακρότητες, ο σταθμός του Ακούγιου μοιάζει ασφαλής στη
θεωρία. Το ίδιο ισχύει, όμως, σχεδόν σε κάθε ατύχημα που σχετίζεται με
ανθρώπινες κατασκευές: Έρχονται μετά οι εταιρείες και οι αρχές και λένε
“δεν είχαμε προβλέψει το τάδε ενδεχόμενο”. Και η Φουκουσίμα ασφαλής ήταν
θεωρητικά, μέχρι που... δεν ήταν ασφαλής. Άρα ποιος να εμπιστευτεί τους
Τούρκους και τους Ρώσους;
(του Χάρη Αποσπόρη)
http://energypress.gr/news/poso-epikindynos-einai-o-pyrinikos-stathmos-akoygioy-tis-toyrkias
No comments:
Post a Comment