Η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ, η πιθανή εμπλοκή σε αυτή της Gazprom, αλλά και το σύνολο των δεδομένων που συνθέτουν την νέα κατάσταση που διαμορφώνεται στον τομέα του φυσικού αερίου, αποτέλεσαν, σύμφωνα με πληροφορίες, το αντικείμενο της συνάντησης που είχε την προηγούμενη εβδομάδα στη Μόσχα ο Διευθύνων Σύμβουλος της κοινής ελληνο-ρωσικής εταιρείας ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ GAS Α.Ε κ. Δημήτρης Κοπελούζος , με τον Πρόεδρο της Gazprom κ. Alexey Miller.
Η Ρωσική εταιρεία έχει άμεση σχέση με τα διαδραματιζόμενα, καθώς είναι ο βασικός προμηθευτής της ΔΕΠΑ με αέριο, όχι όμως «επ΄ άπειρον», αλλά, σύμφωνα με την υφιστάμενη συμφωνία, μέχρι το 2016. Παρότι έχει εκφραστεί το αρχικό ενδιαφέρον της Gazprom για την απόκτηση του 55% των μετοχών της ΔΕΠΑ που θα βγάλει οσονούπω προς πώληση το ελληνικό δημόσιο, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά.
Γεγονός πάντως είναι ότι η σχέση της ΔΕΠΑ με την Gazprom είναι ένας από τους παράγοντες που θα καθορίσουν όχι μόνον το ποιος θα είναι ο στρατηγικός επενδυτής, αλλά και πιο θα είναι το τίμημα στο οποίο θα πουληθεί η ΔΕΠΑ. Εκτός από τη συμμετοχή της στον αγωγό ΙΤGΙ (Τουρκία, Ελλάδα, Ιταλία) και στον αγωγό Eλλάδας-Bουλγαρίας, η αξία της ΔΕΠΑ ως εμπορικής εταιρείας αερίου συναρτάται αποκλειστικά από δύο παράγοντες: Τα συμβόλαια πελατών που έχει στην ελληνική αγορά και τα συμβόλαια προμήθειας αερίου από διεθνείς προμηθευτές. Όσον αφορά την προμήθεια αερίου, η βασική σύμβαση είναι με την Gazprom, η οποία ωστόσο λήγει το 2016. Παρά τις προσπάθειες της ελληνικής πλευράς οι Ρώσοι δεν ανανεώνουν το συμβόλαιο, επικαλούμενοι μεταξύ άλλων την αθέτηση από τη χώρα μας της υποχρέωσης κατασκευής (από τους Ρώσους) του μεγάλου υδροηλεκτρικού έργου στον Αχελώο. Κρισιμότερο, ίσως, είναι το γεγονός ότι για μετά το 2016, τα δικαιώματα πώλησης Ρωσικού αερίου στη χώρα μας τα έχει η εταιρεία «Προμηθέας Gas», κοινή εταιρεία της Gazprom και του Ομίλου Κοπελούζου. Εάν δηλαδή δεν βρεθεί λύση με τους Ρώσους, η ΔΕΠΑ όχι μόνον δεν θα έχει Ρωσικό αέριο, αλλά θα έχει και την ίδια την Gazprom (μέσω του Προμηθέα) να την ανταγωνίζεται στην ελληνική αγορά.
Εκείνο λοιπόν που συζητούν οι δύο συνεταίροι (Gazprom και Όμιλος Κοπελούζου) είναι το κατά πόσον είναι σκόπιμο να διεκδικήσουν την εξαγορά της ΔΕΠΑ ή να αναπτύξουν αυτόνομη εμπορική δραστηριότητα στην Ελλάδα όσον αφορά τη διακίνηση του Ρωσικού φυσικού αερίου. Σε αυτή τη συζήτηση το θέμα του τιμήματος που θα μπορούσε να αποσπάσει το δημόσιο για το 55% της ΔΕΠΑ, είναι μια βασική παράμετρος, όλα τα δεδομένα όμως συγκλίνουν στο ότι, χωρίς την ανανέωση της σύμβασης προμήθειας με τη Gazprom, το τίμημα αυτό δεν θα μπορούσε να είναι πολύ υψηλό.
Παρόλα αυτά, η συμμετοχή της ΔΕΠΑ στον αγωγό ITGI (εμπορικά βέβαια έχει συμμετοχή μόνον στον Ελληνοϊταλικό υποθαλάσσιο αγωγό «Ποσειδών») δημιουργεί ένα ακόμα δεδομένο από το οποίο θα εξαρτηθεί η όλη πορεία της ιδιωτικοποίησης και το τίμημα που θα επιτευχθεί.
Και τούτο διότι, για παράδειγμα, η Gazprom έχει άμεσο ενδιαφέρον για τη διοχέτευση Ρωσικού αερίου, και αυτό συνδέει τον ITGI με τα σχέδια της Ρωσίας για το νότιο κλάδο του south stream. Παράγοντες του χώρου εκτιμούν ότι το ενδιαφέρον της Gazprom για τη ΔΕΠΑ θα δημιουργήσει προβλήματα που άπτονται της πολιτικής της Ε.Ε. η οποία ως γνωστόν στοχεύει στην κατά το δυνατόν μεγαλύτερη διαφοροποίηση των πηγών προμήθειας φυσικού αερίου για την Ευρώπη.
Η απόκτηση πρόσβασης, από την Gazprom, σε ένα ακόμη δίκτυο αγωγών εντός της Ε.Ε. και μάλιστα στο νευραλγικό νότιο διάδρομο, πιθανόν να συναντούσε αν όχι την αντίδραση, τουλάχιστον το σκεπτικισμό των Βρυξελλών. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι βασικός στόχος της Ε.Ε. είναι να μην εξαρτάται αποκλειστικά από τη Ρωσία για τον ενεργειακό της εφοδιασμό και γιαυτό προωθεί την έλευση αερίου από την Κασπία. Aυτό που φοβούνται, επιπλέον, οι Ευρωπαίοι είναι ότι η Gazprom αποκτώντας τον πλήρη έλεγχο της ΔEΠA θα επιχειρήσει με διάφορα προσκόμματα ακόμα και να μπλοκάρει το έργο του ITGI για να μη φτάσει ανταγωνιστικό αέριο στην Eυρώπη. H κοινοτική νομοθεσία περί ανταγωνισμού, αφού η Gazprom αποτελεί τον βασικό προμηθευτή της ΔEΠA, θεωρείται ως εργαλείο για την αποτροπή αυτής της εξέλιξης και ήδη πληροφορίες φέρουν τις αρμόδιες υπηρεσίες της Kομισιόν να κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση.
http://www.energypress.gr/portal/resource/contentObject/id/344751fc-a211-40f0-bec3-2256cd0c60b3
Η Ρωσική εταιρεία έχει άμεση σχέση με τα διαδραματιζόμενα, καθώς είναι ο βασικός προμηθευτής της ΔΕΠΑ με αέριο, όχι όμως «επ΄ άπειρον», αλλά, σύμφωνα με την υφιστάμενη συμφωνία, μέχρι το 2016. Παρότι έχει εκφραστεί το αρχικό ενδιαφέρον της Gazprom για την απόκτηση του 55% των μετοχών της ΔΕΠΑ που θα βγάλει οσονούπω προς πώληση το ελληνικό δημόσιο, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά.
Γεγονός πάντως είναι ότι η σχέση της ΔΕΠΑ με την Gazprom είναι ένας από τους παράγοντες που θα καθορίσουν όχι μόνον το ποιος θα είναι ο στρατηγικός επενδυτής, αλλά και πιο θα είναι το τίμημα στο οποίο θα πουληθεί η ΔΕΠΑ. Εκτός από τη συμμετοχή της στον αγωγό ΙΤGΙ (Τουρκία, Ελλάδα, Ιταλία) και στον αγωγό Eλλάδας-Bουλγαρίας, η αξία της ΔΕΠΑ ως εμπορικής εταιρείας αερίου συναρτάται αποκλειστικά από δύο παράγοντες: Τα συμβόλαια πελατών που έχει στην ελληνική αγορά και τα συμβόλαια προμήθειας αερίου από διεθνείς προμηθευτές. Όσον αφορά την προμήθεια αερίου, η βασική σύμβαση είναι με την Gazprom, η οποία ωστόσο λήγει το 2016. Παρά τις προσπάθειες της ελληνικής πλευράς οι Ρώσοι δεν ανανεώνουν το συμβόλαιο, επικαλούμενοι μεταξύ άλλων την αθέτηση από τη χώρα μας της υποχρέωσης κατασκευής (από τους Ρώσους) του μεγάλου υδροηλεκτρικού έργου στον Αχελώο. Κρισιμότερο, ίσως, είναι το γεγονός ότι για μετά το 2016, τα δικαιώματα πώλησης Ρωσικού αερίου στη χώρα μας τα έχει η εταιρεία «Προμηθέας Gas», κοινή εταιρεία της Gazprom και του Ομίλου Κοπελούζου. Εάν δηλαδή δεν βρεθεί λύση με τους Ρώσους, η ΔΕΠΑ όχι μόνον δεν θα έχει Ρωσικό αέριο, αλλά θα έχει και την ίδια την Gazprom (μέσω του Προμηθέα) να την ανταγωνίζεται στην ελληνική αγορά.
Εκείνο λοιπόν που συζητούν οι δύο συνεταίροι (Gazprom και Όμιλος Κοπελούζου) είναι το κατά πόσον είναι σκόπιμο να διεκδικήσουν την εξαγορά της ΔΕΠΑ ή να αναπτύξουν αυτόνομη εμπορική δραστηριότητα στην Ελλάδα όσον αφορά τη διακίνηση του Ρωσικού φυσικού αερίου. Σε αυτή τη συζήτηση το θέμα του τιμήματος που θα μπορούσε να αποσπάσει το δημόσιο για το 55% της ΔΕΠΑ, είναι μια βασική παράμετρος, όλα τα δεδομένα όμως συγκλίνουν στο ότι, χωρίς την ανανέωση της σύμβασης προμήθειας με τη Gazprom, το τίμημα αυτό δεν θα μπορούσε να είναι πολύ υψηλό.
Παρόλα αυτά, η συμμετοχή της ΔΕΠΑ στον αγωγό ITGI (εμπορικά βέβαια έχει συμμετοχή μόνον στον Ελληνοϊταλικό υποθαλάσσιο αγωγό «Ποσειδών») δημιουργεί ένα ακόμα δεδομένο από το οποίο θα εξαρτηθεί η όλη πορεία της ιδιωτικοποίησης και το τίμημα που θα επιτευχθεί.
Και τούτο διότι, για παράδειγμα, η Gazprom έχει άμεσο ενδιαφέρον για τη διοχέτευση Ρωσικού αερίου, και αυτό συνδέει τον ITGI με τα σχέδια της Ρωσίας για το νότιο κλάδο του south stream. Παράγοντες του χώρου εκτιμούν ότι το ενδιαφέρον της Gazprom για τη ΔΕΠΑ θα δημιουργήσει προβλήματα που άπτονται της πολιτικής της Ε.Ε. η οποία ως γνωστόν στοχεύει στην κατά το δυνατόν μεγαλύτερη διαφοροποίηση των πηγών προμήθειας φυσικού αερίου για την Ευρώπη.
Η απόκτηση πρόσβασης, από την Gazprom, σε ένα ακόμη δίκτυο αγωγών εντός της Ε.Ε. και μάλιστα στο νευραλγικό νότιο διάδρομο, πιθανόν να συναντούσε αν όχι την αντίδραση, τουλάχιστον το σκεπτικισμό των Βρυξελλών. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι βασικός στόχος της Ε.Ε. είναι να μην εξαρτάται αποκλειστικά από τη Ρωσία για τον ενεργειακό της εφοδιασμό και γιαυτό προωθεί την έλευση αερίου από την Κασπία. Aυτό που φοβούνται, επιπλέον, οι Ευρωπαίοι είναι ότι η Gazprom αποκτώντας τον πλήρη έλεγχο της ΔEΠA θα επιχειρήσει με διάφορα προσκόμματα ακόμα και να μπλοκάρει το έργο του ITGI για να μη φτάσει ανταγωνιστικό αέριο στην Eυρώπη. H κοινοτική νομοθεσία περί ανταγωνισμού, αφού η Gazprom αποτελεί τον βασικό προμηθευτή της ΔEΠA, θεωρείται ως εργαλείο για την αποτροπή αυτής της εξέλιξης και ήδη πληροφορίες φέρουν τις αρμόδιες υπηρεσίες της Kομισιόν να κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση.
http://www.energypress.gr/portal/resource/contentObject/id/344751fc-a211-40f0-bec3-2256cd0c60b3
No comments:
Post a Comment