Στον... αέρα εξακολουθεί να βρίσκεται η μελλοντική αξιοποίηση του κοιτάσματος φυσικού αερίου στη Νότια Καβάλα, ενός έργου συνολικού προϋπολογισμού 400 εκατ. ευρώ, απαραίτητου για την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας, καθώς το Ελληνικό Δημόσιο δεν έχει αποφασίσει ακόμη ποιον... «δρόμο» θα ακολουθήσει.
Το... «μπαλάκι» πέρασε από τον περασμένο Νοέμβριο στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου, στο οποίο, με απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων, μεταβιβάστηκαν τα περιουσιακά δικαιώματα, αλλά και το δικαίωμα ανάπτυξης αποθήκης φυσικού αερίου στη συγκεκριμένη περιοχή.
Τα δύο σενάρια
Το βασικό ζήτημα εξακολουθεί να αφορά το αν η συγκεκριμένη επένδυση θα ελέγχεται από το Δημόσιο ή από τους ιδιώτες. Στην πρώτη περίπτωση, η μονάδα αποθήκευσης θα ενταχθεί στο Εθνικό Σύστημα Φυσικού Αερίου με τον ΔΕΣΦΑ να έχει το πλειοψηφικό πακέτο (51%), ενώ στη δεύτερη θα ενταχθεί σε Ανεξάρτητο Σύστημα Φυσικού Αερίου -η οποία φαίνεται να επικροτείται από τη ΔΕΠΑ, τη ΡΑΕ αλλά και την Ενεργειακή Αιγαίου (Energean Oil)- και την πλειοψηφία θα έχουν οι ιδιώτες επενδυτές.
Σημειώνεται ότι η Ενεργειακή Αιγαίου, η οποία έχει την άδεια εκμετάλλευσης του κοιτάσματος μέχρι το 2014 (και ενδεχομένως και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα εφόσον δεν έχει εξαντληθεί το κοίτασμα), έχει ήδη καταθέσει από την 1η Ιουλίου του 2011 (με «σύμμαχο» την ιταλική Edison) αίτηση στη ΡΑΕ για τη δημιουργία Ανεξάρτητου Συστήματος Φυσικού Αερίου, το οποίο θα περιλαμβάνει την υπόγεια αποθήκη του κοιτάσματος Νότια Καβάλα και τον διασυνδετήριο αγωγό μέχρι το εθνικό σύστημα μεταφοράς.
Σύμφωνα με τη διοίκηση της εταιρείας, αυτό αποτελεί ευρέως διαδεδομένη πρακτική σε άλλες χώρες, π.χ. Βρετανία και Ολλανδία.
Με απόθεμα 1 δισ. κ.μ
Θα καλύπτει ανάγκες για 50 ημέρες
Στην Ευρώπη λειτουργούν σήμερα πάνω από 120 υπόγειες αποθήκες φυσικού αερίου σε σχεδόν 20 χώρες. Οι μεγαλύτεροι χώροι βρίσκονται στη Γερμανία (19,6 δισ. κ.μ.), την Ιταλία (14,3) και τη Γαλλία (12,3), ενώ σε ό,τι αφορά τη «γειτονιά» μας, αποθήκη 2,7 δισ. έχει η Ρουμανία, 1,6 δισ. η Τουρκία και μικρότερες (0,4-0,6 δισ.) Κροατία, Σερβία και Βουλγαρία.
Στην Ελλάδα υπάρχουν τρία σημεία εισόδου φυσικού αερίου: ανατολικά από την Τουρκία, βόρεια από τη Ρωσία και νότια από το LNG terminal της Ρεβυθούσας. Το σύστημα υποστηρίζεται από αποθηκευτικούς χώρους στη Ρεβυθούσα, με δυνατότητα κάλυψης των αναγκών για μόλις 5 ημέρες.
Εξαγωγές
Η υποθαλάσσια δεξαμενή στη Νότια Καβάλα θα έχει τη δυνατότητα να αποθηκεύει στρατηγικά αποθέματα φυσικού αερίου (έως 1 δισ. κυβικά μέτρα), για την κάλυψη μέρους της ζήτησης της χώρας και γειτονικών χωρών σε περίπτωση εμφάνισης ακραίου συμβάντος ή κρίσεων εφοδιασμού.
Θα μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες της χώρας για μία περίοδο 50 ημερών, ενώ παλαιότερη μελέτη της Shell ανέβαζε τη δυνατότητα ημερήσιας παροχής της τουλάχιστον σε 4 εκατ. κυβικά για 90 ημέρες.
Η Energean Oil συνδέει την εξέλιξη στο έργο αυτό με τη συνέχιση της δραστηριότητας στην περιοχή και τη διατήρηση της απασχόλησης, αφού η παραγωγή πετρελαίου από τα κοιτάσματα του Πρίνου έχει μεγάλες διακυμάνσεις (αυτήν τη στιγμή βρίσκεται στα 2.000 βαρέλια περίπου τη μέρα) και δεν εγγυάται τη συνέχιση της εκμετάλλευσης αν δεν αυξηθεί η παραγωγή.
Γ. Μανιάτης
Τα οφέλη σε δύο επίπεδα
Ο υφυπουργός ΥΠΕΚΑ Ιωάννης Μανιάτης είχε δηλώσει, μεταξύ άλλων, στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής & Εμπορίου ότι «το έργο αποθήκευσης φυσικού αερίου στη Νότια Καβάλα είναι τόσο σημαντικό που εάν δεν είχε υπάρξει, θα έπρεπε να το εφεύρουμε». Σημείωνε δε ότι «για την κυβέρνηση αποτελεί βασική προτεραιότητα η οποιουδήποτε είδους επένδυση ειδικά τέτοιας εμβέλειας να έχει τη σύμφωνη γνώμη της τοπικής κοινωνίας και ασφαλώς να δημιουργούνται και νέες θέσεις εργασίας».
(Μάκης Αποστόλου, Έθνος, 14/1/2012)
http://www.energypress.gr/portal/resource/contentObject/id/513f98b9-e95f-472d-8787-0c0a1395494e
Το... «μπαλάκι» πέρασε από τον περασμένο Νοέμβριο στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου, στο οποίο, με απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων, μεταβιβάστηκαν τα περιουσιακά δικαιώματα, αλλά και το δικαίωμα ανάπτυξης αποθήκης φυσικού αερίου στη συγκεκριμένη περιοχή.
Τα δύο σενάρια
Το βασικό ζήτημα εξακολουθεί να αφορά το αν η συγκεκριμένη επένδυση θα ελέγχεται από το Δημόσιο ή από τους ιδιώτες. Στην πρώτη περίπτωση, η μονάδα αποθήκευσης θα ενταχθεί στο Εθνικό Σύστημα Φυσικού Αερίου με τον ΔΕΣΦΑ να έχει το πλειοψηφικό πακέτο (51%), ενώ στη δεύτερη θα ενταχθεί σε Ανεξάρτητο Σύστημα Φυσικού Αερίου -η οποία φαίνεται να επικροτείται από τη ΔΕΠΑ, τη ΡΑΕ αλλά και την Ενεργειακή Αιγαίου (Energean Oil)- και την πλειοψηφία θα έχουν οι ιδιώτες επενδυτές.
Σημειώνεται ότι η Ενεργειακή Αιγαίου, η οποία έχει την άδεια εκμετάλλευσης του κοιτάσματος μέχρι το 2014 (και ενδεχομένως και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα εφόσον δεν έχει εξαντληθεί το κοίτασμα), έχει ήδη καταθέσει από την 1η Ιουλίου του 2011 (με «σύμμαχο» την ιταλική Edison) αίτηση στη ΡΑΕ για τη δημιουργία Ανεξάρτητου Συστήματος Φυσικού Αερίου, το οποίο θα περιλαμβάνει την υπόγεια αποθήκη του κοιτάσματος Νότια Καβάλα και τον διασυνδετήριο αγωγό μέχρι το εθνικό σύστημα μεταφοράς.
Σύμφωνα με τη διοίκηση της εταιρείας, αυτό αποτελεί ευρέως διαδεδομένη πρακτική σε άλλες χώρες, π.χ. Βρετανία και Ολλανδία.
Με απόθεμα 1 δισ. κ.μ
Θα καλύπτει ανάγκες για 50 ημέρες
Στην Ευρώπη λειτουργούν σήμερα πάνω από 120 υπόγειες αποθήκες φυσικού αερίου σε σχεδόν 20 χώρες. Οι μεγαλύτεροι χώροι βρίσκονται στη Γερμανία (19,6 δισ. κ.μ.), την Ιταλία (14,3) και τη Γαλλία (12,3), ενώ σε ό,τι αφορά τη «γειτονιά» μας, αποθήκη 2,7 δισ. έχει η Ρουμανία, 1,6 δισ. η Τουρκία και μικρότερες (0,4-0,6 δισ.) Κροατία, Σερβία και Βουλγαρία.
Στην Ελλάδα υπάρχουν τρία σημεία εισόδου φυσικού αερίου: ανατολικά από την Τουρκία, βόρεια από τη Ρωσία και νότια από το LNG terminal της Ρεβυθούσας. Το σύστημα υποστηρίζεται από αποθηκευτικούς χώρους στη Ρεβυθούσα, με δυνατότητα κάλυψης των αναγκών για μόλις 5 ημέρες.
Εξαγωγές
Η υποθαλάσσια δεξαμενή στη Νότια Καβάλα θα έχει τη δυνατότητα να αποθηκεύει στρατηγικά αποθέματα φυσικού αερίου (έως 1 δισ. κυβικά μέτρα), για την κάλυψη μέρους της ζήτησης της χώρας και γειτονικών χωρών σε περίπτωση εμφάνισης ακραίου συμβάντος ή κρίσεων εφοδιασμού.
Θα μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες της χώρας για μία περίοδο 50 ημερών, ενώ παλαιότερη μελέτη της Shell ανέβαζε τη δυνατότητα ημερήσιας παροχής της τουλάχιστον σε 4 εκατ. κυβικά για 90 ημέρες.
Η Energean Oil συνδέει την εξέλιξη στο έργο αυτό με τη συνέχιση της δραστηριότητας στην περιοχή και τη διατήρηση της απασχόλησης, αφού η παραγωγή πετρελαίου από τα κοιτάσματα του Πρίνου έχει μεγάλες διακυμάνσεις (αυτήν τη στιγμή βρίσκεται στα 2.000 βαρέλια περίπου τη μέρα) και δεν εγγυάται τη συνέχιση της εκμετάλλευσης αν δεν αυξηθεί η παραγωγή.
Γ. Μανιάτης
Τα οφέλη σε δύο επίπεδα
Ο υφυπουργός ΥΠΕΚΑ Ιωάννης Μανιάτης είχε δηλώσει, μεταξύ άλλων, στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής & Εμπορίου ότι «το έργο αποθήκευσης φυσικού αερίου στη Νότια Καβάλα είναι τόσο σημαντικό που εάν δεν είχε υπάρξει, θα έπρεπε να το εφεύρουμε». Σημείωνε δε ότι «για την κυβέρνηση αποτελεί βασική προτεραιότητα η οποιουδήποτε είδους επένδυση ειδικά τέτοιας εμβέλειας να έχει τη σύμφωνη γνώμη της τοπικής κοινωνίας και ασφαλώς να δημιουργούνται και νέες θέσεις εργασίας».
(Μάκης Αποστόλου, Έθνος, 14/1/2012)
http://www.energypress.gr/portal/resource/contentObject/id/513f98b9-e95f-472d-8787-0c0a1395494e
No comments:
Post a Comment