Την επόμενη εβδομάδα, και ενώ θα έχει μεσολαβήσει η ενημέρωση του πρωθυπουργού και του υπουργού Οικονομικών και η συναπόφαση για το ύψος στο οποίο θα φτάσει η επιβάρυνση του τελικού λογαριασμού ρεύματος, θα ανακοινωθούν από τον κ. Παπακωνσταντίνου τα νέα τιμολόγια της ΔΕΗ αλλά και οι όποιες αποφάσεις για τα σχετιζόμενα ενεργειακά θέματα. Η υπόθεση ξεκινάει με ένα ανελαστικό 6% που αφορά τέλος ΑΠΕ και ΥΚΩ και θα συνεχιστεί με τις «κανονικές» αυξήσεις του ρεύματος. Σήμερα στο υπουργικό συμβούλιο ο κ. Παπακωνσταντίνου θα κάνει, σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, μια πρώτη ενημέρωση.
Το ποσοστό αύξησης στον τελικό λογαριασμό που θα πληρώσει ο καταναλωτής (περιλαμβανομένου του ανταγωνιστικού μέρους και του ρυθμιζόμενου, κυρίως δηλαδή τέλος ΑΠΕ και ΥΚΩ) θα είναι μια κεντρική κυβερνητική απόφαση, το βάρος της οποίας δεν θα σηκώσει μόνος του ο κ. Παπακωνσταντίνου, αλλά αντίθετα θα το «αναλάβει» ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Με βάση το ποσοστό αυτό (οι προτάσεις της ΔΕΗ οδηγούν σε αύξηση 20% ενώ στο ΥΠΕΚΑ υπάρχουν προτάσεις ακόμα και για μονοψήφιο νούμερο) θα διαμορφωθούν στη συνέχεια οι αυξήσεις που θα επιβληθούν στα επιμέρους μέρη του λογαριασμού.
Ξεκινάμε από το 6%
Ωστόσο, το πρόβλημα δημιουργείται με το ανταγωνιστικό κομμάτι, το οποίο ενδιαφέρει άμεσα τη ΔΕΗ. Ο λόγος είναι απλός: Οι αυξήσεις στο ρυθμιζόμενο μέρος των τιμολογίων είναι λίγο πολύ δεδομένες. Πρόκειται κυρίως για την επιβάρυνση που έχουν δεχθεί οι Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ) από τον ΕΦΚ στο πετρέλαιο των νησιών, που υπολογίζεται σε 200 εκατ. ευρώ. Επίσης για το «υπόλοιπο» του ελλείμματος του ΔΕΣΜΗΕ που θα κληθεί να καλύψει η αύξηση του τέλους ΑΠΕ, που υπολογίζεται σε ακόμα 200 εκατ. ευρώ. Η κάλυψη αυτών των 400 εκατ. ευρώ είναι περίπου ανελαστική και συνεπώς οι αυξήσεις στο ρυθμιζόμενο μέρος του τιμολογίου θα φέρουν, μεσοσταθμικά, αύξηση 5 – 6% στον τελικό λογαριασμό του καταναλωτή.
Η κατανομή
Εκείνο που βρίσκεται ακόμα υπό συζήτηση είναι μόνον η κατανομή αυτής της μεσοσταθμικής επιβάρυνσης ανάμεσα στις κατηγορίες των καταναλωτών. Δεν αποκλείεται μάλιστα, η συζήτηση αυτή να γίνει σήμερα στην ολομέλεια της ΡΑΕ. Σύμφωνα με πληροφορίες, η κατεύθυνση προς την οποία θα κινηθούν οι σχετικές αποφάσεις θα είναι εκείνη της μικρότερης, αναλογικά, επιβάρυνσης των οικιακών καταναλωτών και μεγαλύτερης επιβάρυνσης (και πάλι) της βιομηχανίας. Σε κάθε περίπτωση, η όποια ελάφρυνση του ενός θα είναι επιβάρυνση του άλλου. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι το ποσοστό 5 – 6% που προαναφέραμε.
Δύσκολο σταυρόλεξο
Συνεπώς, εάν τελικά επιλεγεί από την κυβέρνηση, για παράδειγμα, μια μεσοσταθμική συνολική αύξηση στο τελικό τιμολόγιο κατά 10%, τότε για το ανταγωνιστικό κομμάτι, (δηλαδή για τη ΔΕΗ) θα «μένει» μια μικρή μονοψήφια αύξηση, η οποία δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να καλύψει την τεράστια αύξηση στο κόστος παραγωγής. Επιπλέον, όπως ανέφερε ο κ. Αρθούρος Ζερβός στην επιστολή που απεύθυνε στους κ.κ. Βενιζέλο και Παπακωνσταντίνου και αποκάλυψε το energypress, οποιαδήποτε αύξηση του ανταγωνιστικού μέρους μικρότερη από το 15% θα οδηγήσει τη ΔΕΗ σε μερική τουλάχιστον στάση πληρωμών, καθώς δεν θα μπορέσει να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις της κατά το πρώτο τρίμηνο του 2012.
Το πρόβλημα αυτό είναι το μεγαλύτερο που έχει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση: Εάν προχωρήσει σε μεγάλες αυξήσεις θα κινδυνεύει από τη λαϊκή κατακραυγή, καθώς, εν μέσω βαθιάς ύφεσης, τη στιγμή που υπάρχει πίεση για βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας και για μείωση των τιμών, θα έρχεται το κράτος να επιβαρύνει υπέρμετρα το κόστος ζωής και παραγωγής. Από την άλλη, εάν κρατήσει «χαμηλά» τις μέσες αυξήσεις, τότε η ΔΕΗ κινδυνεύει όχι μόνον να γράψει μεγάλες ζημιές, αλλά και να κηρύξει στάση πληρωμών, υπονομεύοντας ταυτόχρονα κάθε αναπτυξιακή δυνατότητά της.
http://www.energypress.gr/portal/resource/contentObject/id/51e9434b-1168-4464-91a7-d43 06c 00cd03
Το ποσοστό αύξησης στον τελικό λογαριασμό που θα πληρώσει ο καταναλωτής (περιλαμβανομένου του ανταγωνιστικού μέρους και του ρυθμιζόμενου, κυρίως δηλαδή τέλος ΑΠΕ και ΥΚΩ) θα είναι μια κεντρική κυβερνητική απόφαση, το βάρος της οποίας δεν θα σηκώσει μόνος του ο κ. Παπακωνσταντίνου, αλλά αντίθετα θα το «αναλάβει» ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Με βάση το ποσοστό αυτό (οι προτάσεις της ΔΕΗ οδηγούν σε αύξηση 20% ενώ στο ΥΠΕΚΑ υπάρχουν προτάσεις ακόμα και για μονοψήφιο νούμερο) θα διαμορφωθούν στη συνέχεια οι αυξήσεις που θα επιβληθούν στα επιμέρους μέρη του λογαριασμού.
Ξεκινάμε από το 6%
Ωστόσο, το πρόβλημα δημιουργείται με το ανταγωνιστικό κομμάτι, το οποίο ενδιαφέρει άμεσα τη ΔΕΗ. Ο λόγος είναι απλός: Οι αυξήσεις στο ρυθμιζόμενο μέρος των τιμολογίων είναι λίγο πολύ δεδομένες. Πρόκειται κυρίως για την επιβάρυνση που έχουν δεχθεί οι Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ) από τον ΕΦΚ στο πετρέλαιο των νησιών, που υπολογίζεται σε 200 εκατ. ευρώ. Επίσης για το «υπόλοιπο» του ελλείμματος του ΔΕΣΜΗΕ που θα κληθεί να καλύψει η αύξηση του τέλους ΑΠΕ, που υπολογίζεται σε ακόμα 200 εκατ. ευρώ. Η κάλυψη αυτών των 400 εκατ. ευρώ είναι περίπου ανελαστική και συνεπώς οι αυξήσεις στο ρυθμιζόμενο μέρος του τιμολογίου θα φέρουν, μεσοσταθμικά, αύξηση 5 – 6% στον τελικό λογαριασμό του καταναλωτή.
Η κατανομή
Εκείνο που βρίσκεται ακόμα υπό συζήτηση είναι μόνον η κατανομή αυτής της μεσοσταθμικής επιβάρυνσης ανάμεσα στις κατηγορίες των καταναλωτών. Δεν αποκλείεται μάλιστα, η συζήτηση αυτή να γίνει σήμερα στην ολομέλεια της ΡΑΕ. Σύμφωνα με πληροφορίες, η κατεύθυνση προς την οποία θα κινηθούν οι σχετικές αποφάσεις θα είναι εκείνη της μικρότερης, αναλογικά, επιβάρυνσης των οικιακών καταναλωτών και μεγαλύτερης επιβάρυνσης (και πάλι) της βιομηχανίας. Σε κάθε περίπτωση, η όποια ελάφρυνση του ενός θα είναι επιβάρυνση του άλλου. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι το ποσοστό 5 – 6% που προαναφέραμε.
Δύσκολο σταυρόλεξο
Συνεπώς, εάν τελικά επιλεγεί από την κυβέρνηση, για παράδειγμα, μια μεσοσταθμική συνολική αύξηση στο τελικό τιμολόγιο κατά 10%, τότε για το ανταγωνιστικό κομμάτι, (δηλαδή για τη ΔΕΗ) θα «μένει» μια μικρή μονοψήφια αύξηση, η οποία δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να καλύψει την τεράστια αύξηση στο κόστος παραγωγής. Επιπλέον, όπως ανέφερε ο κ. Αρθούρος Ζερβός στην επιστολή που απεύθυνε στους κ.κ. Βενιζέλο και Παπακωνσταντίνου και αποκάλυψε το energypress, οποιαδήποτε αύξηση του ανταγωνιστικού μέρους μικρότερη από το 15% θα οδηγήσει τη ΔΕΗ σε μερική τουλάχιστον στάση πληρωμών, καθώς δεν θα μπορέσει να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις της κατά το πρώτο τρίμηνο του 2012.
Το πρόβλημα αυτό είναι το μεγαλύτερο που έχει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση: Εάν προχωρήσει σε μεγάλες αυξήσεις θα κινδυνεύει από τη λαϊκή κατακραυγή, καθώς, εν μέσω βαθιάς ύφεσης, τη στιγμή που υπάρχει πίεση για βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας και για μείωση των τιμών, θα έρχεται το κράτος να επιβαρύνει υπέρμετρα το κόστος ζωής και παραγωγής. Από την άλλη, εάν κρατήσει «χαμηλά» τις μέσες αυξήσεις, τότε η ΔΕΗ κινδυνεύει όχι μόνον να γράψει μεγάλες ζημιές, αλλά και να κηρύξει στάση πληρωμών, υπονομεύοντας ταυτόχρονα κάθε αναπτυξιακή δυνατότητά της.
http://www.energypress.gr/portal/resource/contentObject/id/51e9434b-1168-4464-91a7-d43 06c 00cd03
No comments:
Post a Comment